Monika była nieśmiała i zagubiona jak mały króliczek, który nagle wleciał na środek ulicy, prosto pod reflektory przejeżdżających obok samochodów. Mrużył oczęta patrząc zdezorientowany dookoła.

Mówiłem do niej łagodnie i monotonnie. Bez podnoszenia głosu i uważając na każde słowo aby nie przestraszyć zjawiska, które stało w blasku lamp, bezbronne i niewinne jak ośmio-letnia dziewczynka. Kaskady ciemno-jesiennych włosów opadały jej na ramiona zawijając końcówki. Wyglądała ślicznie choć jeszcze nie przebrała się w kreacje, które przywiozła ze sobą do sesji. Ale i tak czekałem aż mnie zaskoczy. I nie zawiodłem się. Przygotowała się bardzo dobrze.

TrochÄ™ siÄ™ stresowaÅ‚a, ale współpracowaÅ‚o siÄ™ bardzo przyjemnie. MiaÅ‚a takÄ… bluzkÄ™ w szachownicÄ™, w której wyglÄ…daÅ‚a bardzo kobieco i onieÅ›mielajÄ…co. ZdjÄ™cie, które najbardziej mi siÄ™ podobaÅ‚o nazwaÅ‚em “szachowisko” i… zachowaÅ‚em dla siebie :).